Tadeusz Bigo

Tadeusz Antoni Bigo, polski prawnik i działacz niepodległościowy, urodził się 30 marca 1894 roku w Mielcu. Uczył się w tamtejszym C. K. Gimnazjum, gdzie zdał maturę w 1913 roku i działał w organizacjach uczniowskich. Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz na Uniwersytecie w Wiedniu. Doktorat uzyskał w 1919 roku. Pracował w administracji państwowej, a w 1922 roku rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Habilitował się z prawa administracyjnego, a w 1939 roku objął tam katedrę jako profesor nadzwyczajny.

Był radnym Lwowa i członkiem zarządu Związku Miast Małopolskich. Podczas okupacji uczestniczył w tajnym nauczaniu uniwersyteckim, wykładając prawo administracyjne i polityczne. W 1946 roku został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego. Trzykrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii, a na uczelni pracował do przejścia na emeryturę w 1964 roku. Zajmował się prawem administracyjnym, zwłaszcza teorią samorządu terytorialnego. Opublikował między innymi „Związki publiczno-prawne w świetle ustawodawstwa polskiego” oraz „Prawo administracyjne”. Zmarł 1 września 1975 roku we Wrocławiu i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Sępolno.

Na podstawie artykułu „Tadeusz Bigo” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.