Jan Ciołkosz

Jan Ciołkosz urodził się 31 lipca 1893 roku w Mielcu. Był prawnikiem i oficerem piechoty Wojska Polskiego, doszedł do stopnia majora. Uczył się w mieleckim gimnazjum i działał w organizacjach niepodległościowych. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Podczas walk został ranny, a następnie dostał się do niewoli rosyjskiej. Po powrocie do Mielca w 1918 roku zorganizował tam Komendę Polskiej Organizacji Wojskowej i dowodził kompanią ochotników, która rozbrajała Austriaków w Mielcu i Dębicy.

W okresie międzywojennym służył w wojsku, był między innymi komendantem szkolnych batalionów piechoty. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził batalionem marszowym 75 pułku piechoty. Wzięty do niewoli przez Sowietów, trafił do obozu w Kozielsku. W kwietniu 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu. Jego szczątki zidentyfikowano podczas ekshumacji w 1943 roku. Był odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Krzyżem Niepodległości. W 2007 roku pośmiertnie mianowano go podpułkownikiem.

Na podstawie artykułu „Jan Ciołkosz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.