Wystąpienie: Roman Fritz

Na razie koło, ale klub będzie, pani marszałek.

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Najpierw wyjaśnijmy, czym było świadczenie 40+. Państwo wypłacało 40 zł dziennie za każdego obywatela Ukrainy osobie, która zapewniała mu na własny koszt zakwaterowanie i wyżywienie. Właśnie rozliczenie tych pieniędzy stało się osią ważnej sprawy w moim okręgu.

W 2022 r. właściciel zgodził się wynająć mieszkanie rodzinie z Ukrainy, tylko pod warunkiem, że umowę podpisze Polka. Pani Agnieszka ze Szczerbic zgodziła się zostać najemcą. A potem udzielona pomoc obróciła się przeciwko niej. Kaucję i lipcowy czynsz Ukraińcy zapłacili właścicielom.

W sierpniu przekazali pieniądze pani Agnieszce, która ze swojego rachunku zapłaciła sierpniowy czynsz. We wrześniu, po decyzji o świadczeniu 40+, wpłacili już tylko 1 tys. zł. Kolejne czynsze opłacała ze świadczenia. Gdy w połowie listopada nie przyznano go ponownie, dołożyła za listopad i zapłaciła cały grudzień z własnych środków. Według relacji pani Agnieszki to Ukrainka Oksana zachęcała ją do złożenia wniosku o 40+. Potem zeznania Ukraińców o wpłatach stały się ważnym elementem oskarżenia o składanie fałszywych oświadczeń. Pomoc była realna. Ubrania, wyprawka szkolna, wyposażenie mieszkania, posiłki, szukanie kolejnego domu, wożenie do lekarzy. Tak skończyło się pomaganie ukraińskiej rodzinie. Zeznania wdzięcznych beneficjentów pomogły doprowadzić Polkę do wyroku - obowiązku zapłaty 26 640 zł i 8 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu. (Dzwonek) To nie wdzięczność, to obrócenie otrzymanej pomocy przeciwko osobie, która wyciągnęła do nich rękę.

Oto ukrainizacja Polski w praktyce. Polak ma podpisać umowę, otworzyć serce i portfel, gdy zaś ukraińscy beneficjenci obracają pomoc przeciwko niemu, polskie państwo zostawia własnego obywatela samego. Stop ukrainizacji Polski. (Oklaski)